Przeciętny nastolatek? O znaczeniu różnic indywidualnych.

Wiemy już dzisiaj dość dobrze, że większość niezrozumiałych dla dorosłych zachowań nastolatków ma swoje źródła w dynamice rozwoju ich mózgów. Zwłaszcza kora przedczołowa jest w tym okresie w stanie silnej przebudowy. Powoduje to cały szereg charakterystycznych objawów od wysokiej podatności na stres, ograniczenia zdolności planowania aż po problemy z robieniem min i czytaniem nastrojów u innych ludzi. W pewnym stopniu można stworzyć neurobiologicznie uzasadniony obraz nastolatka. Daje to możliwość spojrzenia na niego z większym zrozumieniem i ogranicza nieco poczucie winy charakterystyczne dla jego dorosłych opiekunów.

Takie spojrzenie jest oczywiście cenne, ale nie wolno nam zapominać, że każdy z nas jest całkowicie unikalnym bytem o unikalnej historii. Badania wykazują, że wiele z typowych dla nastolatków zachowań występuje u nich z bardzo różnym nasileniem zależnie od ich doświadczeń, kondycji zdrowotnej czy tez jakości otoczenia w jakim dorastają. W artykule z 2018 Lucy FoulkesSarah-Jayne Blakemore wskazują, że ignorowanie tego faktu możne prowadzić do wielu nieporozumień i niebezpiecznych nadinterpretacji. Doświadczenie odrzucenia społecznego wpływa na następstwa takiego odrzucenia w przyszłości i na konsekwencje jakie będzie miało. Złożoność i wymagania środowiska mogą znacznie modyfikować zachowania nastolatków i, chociaż pozostaną one nastolatkami, nie warto rezygnować wobec nich z wysiłków wychowawczych. Nauki przyrodnicze, w tym neurobiologia służą jedynie do wyjaśniania zjawisk, usprawiedliwianie za ich pomocą konkretnych wyborów, działań czy zaniechań, to już zupełnie inna historia…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *