Zapraszam do zapoznania się z ofertą szkoleń dedykowanych dla rad pedagogicznych i nauczycieli.

Konflikt pokoleń, czyli dlaczego tak trudno zrozumieć swojego ucznia?

Nastolatek jest dla przeciętnego dorosłego zjawiskiem niezrozumiałym. Ich niebezpieczne zachowania wprawiają nas – ich opiekunów w osłupienie i przerażenie. Potrafią zaryzykować życie z absurdalnych dla nas powodów, są zmienne w swoich sądach, zainteresowaniach i gustach. Staramy się za wszelką cenę zapewnić im bezpieczeństwo i rozwój chociaż oni robią wszystko żeby nam to uniemożliwić. A przecież to jeden z kluczowych etapów ich rozwoju. Nie mogą pozwolić sobie na stratę czasu. Muszą podejmować ważne dla ich przyszłości decyzje… Ale czy na pewno?

 Więcej na temat szkolenia

Najnowsze odkrycia neuronauk łamią stereotypowy pogląd zgodnie z którym to burza hormonów jest powodem kłopotliwych zachowań nastolatków. Powodów takiego zachowania powinniśmy szukać w ich mózgach. Podlegają one w tym okresie gwałtownym strukturalnym zmianom, których widocznym dla nas efektem jest ich zmienne zachowanie. Mamy wrażenie że to wyłącznie od nas zależy w jakim stopniu uda się opanować ten efekt. Niestety pomimo wysiłków najczęściej nastolatki pozostają nastolatkami.

Dlaczego? Ponieważ zachowujemy się trochę tak, jak lekarz, który stara się leczyć objawy, nie znając ich przyczyn. Nieuchronnie prowadzić to będzie do frustracji. Niestety nie zawsze poznanie przyczyny jest gwarancją wyeliminowania efektów. Tak jest właśnie w tym przypadku. Zachowania nastolatków nie są najczęściej wynikiem naszych błędów, niewydolności wychowawczej czy złych intencji młodzieży. Jest natomiast nieuchronnym etapem w ich rozwoju.

W trakcie szkolenia:

  • dowiemy się jak zmienia się mózg człowieka w trakcie dojrzewania;
  • zrozumiemy jak zmiany te wpływają na jego zachowanie;
  • wyjaśnimy do czego służy kora przedczołowa i dlaczego u nastolatków nie działa „pełną parą”;
  • zwrócimy uwagę że obecny system edukacji wymaga od młodych ludzi zbyt ważnych decyzji;
  • nauczymy się prawidłowo reagować na ich irytujące miny i brak zrozumienia naszych intencji.

Czas szkolenia: 3h (zegarowe, 2x 1,5 godziny podczas jednego spotkania).


Alicja po drugiej stronie lustra – dwie twarze mechanizmów lustrzanych

Odkryte w ostatniej dekadzie XX wieku mechanizmy lustrzane okazały się kluczem do jednej z największych tajemnic ludzkiego mózgu. Dlaczego patrząc w twarz innej osoby rozumiemy jej nastroje i przewidujemy intencje? Dlaczego widok uśmiechniętej twarzy jest przyjemny a objawy lęku u innych skłaniają nas do ostrożności? Dlaczego wreszcie, pogodny i zaangażowany nauczyciel jest bardziej skuteczny niż jego zmęczony i sfrustrowany kolega?

 Więcej na temat szkolenia

Okazuje się, że nasze mózgi zdolne są do wytwarzania stanów analogicznych do tych, jakie mają miejsce w mózgach osób które obserwujemy. W taki właśnie sposób neurobiolodzy wyjaśniają dzisiaj zjawisko empatii. Źródło jej biologicznego podłoża bije głęboko w naszej ewolucyjnej przeszłości. Jako gatunek społeczny jesteśmy zdolni do precyzyjnej wymiany informacji o reakcjach na otaczający nas świat, co zapewnia nam bezpieczeństwo.

Szkoła jest miejscem transferu informacji kulturowej zarówno w obszarze wiedzy jak i postaw. Nie jest to możliwe bez silnej relacji osób zaangażowanych w proces edukacji. Odkrycia neurobiologów są cennymi wskazówkami na temat możliwości jakie ma nauczyciel i wychowawca w tym zakresie. Kiedy wspólnie z innymi idziemy przez świat, możliwość rozumienia naszych wzajemnych reakcji na to co widzimy powoduje, że praktycznie nie można postawić granicy pomiędzy umysłami poszczególnych ludzi.

W trakcie szkolenia:

  • dowiemy się jak i kiedy odkryto mechanizmy lustrzane;
  • zrozumiemy jakie jest ich znaczenie dla społecznego charakteru naszego gatunku;
  • poznamy rolę mechanizmów lustrzanych w procesie edukacji;
  • dowiemy się dlaczego zainteresowany swoją dziedziną nauczyciel, jest skuteczny;
  • wyjaśnimy też, dlaczego nasi uczniowie wolą pogodnych nauczycieli.

Czas szkolenia: 3h (zegarowe, 2x 1,5 godziny podczas jednego spotkania).


Pamięć i uwaga. Dlaczego hipokampy nie chodzą do szkoły?

Pamięć jest dla nas procesem, który wydaje się oczywisty tak długo, jak długo nie zaczniemy się nad nim zastanawiać. Przy praktycznie nieograniczonych możliwościach pamięci długotrwałej i równie totalnych potrzebach dzisiejszego świata, przystosowawczo korzystne byłoby posiadanie pamięci absolutnej. Jednak zarówno badania naukowców jak i doświadczenia dnia codziennego wskazują, że nasze mózgi wolą zapominać niż zapamiętywać. Dlaczego?

 Więcej na temat szkolenia

Ślady pamięciowe w postaci neuronalnych pętli rewerberacyjnych powstają w każdej chwili naszego istnienia. Są jednak najczęściej nietrwałe, a te które ulegają utrwaleniu przez dłuższy czas mogą się zmieniać pod wpływem kolejnych doświadczeń. Tak naprawdę, naszym związanym z pamięcią atutem jest zdolność do selektywnego zapominania. Tylko jak sprawić, żeby zapomnieniu ulegało to, co z naszej perspektywy nieistotne?

Pamięć jest procesem złożonym. Posiadamy różne rodzaje pamięci. Jednym z nich jest niedoceniania najczęściej pamięć krótkotrwała, nazywana także roboczą. Okazuje się jednak, że jest to ta część przetwarzanej przez nas informacji, która ma decydujące znaczenie. Wszystko co ma stać się trwałym depozytem musi choć na chwilę być częścią ograniczonej przestrzeni pamięci roboczej. Dlaczego jadąc samochodem i jednocześnie rozmawiając przez telefon mamy ograniczone zdolności przetwarzania informacji i, chociaż wydaje się to bez związku, dlaczego bezsensowne są sprawdziany z treści lektur?

W trakcie szkolenia:

  • dowiemy się, jak powstaje ślad pamięciowy i jaka jest jego trwałość;
  • zrozumiemy dlaczego pewne rodzaje informacji zapamiętujemy lepiej niż inne;
  • poznamy strukturę i rodzaje pamięci oraz ich znaczenie w szkole;
  • poznamy rolę i znaczenie pamięci roboczej oraz ograniczenia jakie jej niewielka pojemność nakłada na proces dydaktyczny;
  • wyjaśnimy też związek pomiędzy pamięcią a procesami uwagi.

Czas szkolenia: 3h (zegarowe, 2x 1,5 godziny podczas jednego spotkania).


Mózgi w stanie zagrożenia. Znaczenie stresu w szkole

Słowo stres, kojarzy nam się z czymś negatywnym, szkodliwym, z czymś czego należy za wszelką cenę unikać. Jest z nim mniej więcej tak jak z bólem – kiedy go czujemy, chcemy zrobić wszystko, żeby ustąpił. A przecież, ból jest dla naszego ciała niezbędnym sygnałem o niebezpieczeństwie. Po co nam w takim razie stres? Jaką rolę odgrywa w naszym życiu? I czy byłoby to życie bezpieczne, gdyby go całkowicie wyeliminować.

 Więcej na temat szkolenia

Stres odczuwamy, ponieważ w naszej przeszłości okazał się przystosowawczo korzystny. Unikanie go za wszelką cenę jest nie tylko bezcelowe, ale i niebezpieczne. Umiarkowany stres zwiększa nasze możliwości – zarówno fizyczne, jak i te związane z aktywnością poznawczą. Dopiero silny lub długotrwały powoduje niekorzystne reakcje fizjologiczne i może mieć fatalne następstwa. Jak odróżnić stres dopingujący do działania od stresu który nas ogranicza.

Czy wiemy, że uczeń w silnym stresie praktycznie traci dostęp do swojej wiedzy? I nie jest to wynik słabego przygotowania lub niechęci. Nasza pamięć słabnie, kiedy stres rośnie w siłę. Stojący na środku klasy uczeń wywołany do odpowiedzi, może być w tak silnym stresie, że nie pomogą mu najprostsze „koła ratunkowe” rzucane przez nauczyciela. Jedyną szansą dla niego jest przerwa w pytaniu i kilka chwil na obniżenie stresu. Jak sprawić, żeby w procesie edukacji wykorzystać mobilizacyjną siłę stresu, i unikać stawiania mózgów naszych uczniów w stan zagrożenia.

W trakcie szkolenia:

  • dowiemy się, czym jest stres i jaka jest jego naturalna rola w życiu człowieka;
  • zrozumiemy dlaczego pewne sytuacje stresowe mogą nas mobilizować a inne zabijają wszelką kreatywność i uniemożliwiają dostęp do zasobów pamięci;
  • poznamy behawioralne i fizjologiczne przejawy stresu;
  • zrozumiemy fizjologiczne konsekwencje stresu i ich wpływ na sprawność układu odpornościowego;
  • zastanowimy się, jak ograniczyć w procesie edukacji negatywny wpływ stresu.

Czas szkolenia: 3h (zegarowe, 2x 1,5 godziny podczas jednego spotkania).


Szkoła memów. Czym są memy i co mają wspólnego ze szkołą?

Memy są „genami kultury”. Ich przykładami są idee, melodie, plotki, teorie naukowe czy elementy programu nauczania. Memetyka natomiast, jest dyscypliną w której o kulturze myślimy w kategoriach darwinowskiego doboru naturalnego. Nie chodzi tu jednak, o znaczenie biologicznego podłoża, a raczej o proces dystrybucji informacji. Mem to każda przekazywana kulturowo informacja, zmieniająca przystosowawczą wartość jednostki. Podobnie jak geny, tworzą indywidualny zespół aktywnych kompetencji zwany memotypem. Proces nauczania i wychowania to właśnie budowanie memotypu.

 Więcej na temat szkolenia

Z tej perspektywy szkoła jest miejscem w którym wybiórczo wspieramy określone memy i tworzone przez nie kompetencje. Programy nauczania można traktować jako arbitralnie wybrane zestawy memów które dorośli uważają za niezbędne w przyszłym życiu swoich podopiecznych. Rzecz w tym, że podobnie jak w ewolucji biologicznej, tak i w ewolucji kultur decydujące znaczenie w przetrwaniu memów mają nie intencje, a warunki środowiska. Szkoła jest dla memów rodzajem ekosystemu, tyle że na jego kształt znaczący wpływ mają działania nauczycieli. Warto znać zasady dystrybucji memów oraz konsekwencje naszych działań.

W trakcie szkolenia:

  • dowiemy się, czym są memy i memetyka;
  • zrozumiemy związek pomiędzy warunkami panującymi w środowisku szkolnym a skutecznością nauczania;
  • poznamy zasady ewolucji memów i nauczymy się wykorzystywać je w planowaniu procesu dydaktycznego;
  • odpowiemy między innymi na pytania: czy dzieci potrzebują rówieśników, oraz dlaczego to gwiazdor kinowy, a nie nauczyciel staje się autorytetem.

Czas szkolenia: 3h (zegarowe, 2x 1,5 godziny podczas jednego spotkania).